Mae'r dadleuon a'r dadleuon am seicoleg rhyw wedi cael eu cynnal ers amser y byd, ac, yn amlwg, byddant yn parhau cyhyd â diwrnod y apocalypse. Pam, felly, yn ymddangos yn syml o'r safbwynt ffisegol, mae'r weithred, sydd mor naturiol i'r creaduriaid mwyaf bywiog ar y ddaear, yn cynrychioli cynrychiolwyr yr hil ddynol yn achosi canfyddiad mor amwys sy'n llawer uwch na'r unig gred o atgynhyrchu? Mae'r ateb yn syml: rydym yn rhesymol ac oherwydd hyn, rydym yn ymdrechu i ddeall y gwir sydd wedi'i guddio y tu ôl i ffynhonnell pleser.
Big Bang
Ar yr olwg gyntaf, mae seicoleg a rhyw yn ddwy barti diametr yn gwrthwynebu mewn natur ddynol. Wedi'r cyfan, mae'r un cyntaf yn 100% yn gysylltiedig â'r ymwybyddiaeth a'n "I" mewnol, a'r greddf biolegol dwr pur o gadwraeth rhywogaethau. Mewn gwirionedd, nid yw popeth mor syml. Gall hyn ymddangos yn rhyfedd, ond mae orgasm yn digwydd yn y pen draw, a dim ond ar ôl i'n ymwybyddiaeth gymharu'r holl segmentau sydd eu hangen i gael pleser ac yn cadarnhau bod ffactorau ysgogol goddrychol (er enghraifft, ymddangosiad a modd ymddygiad y partner, lleoliad penodol neu cydran sefyllfaol), bydd yr ymennydd yn rhoi'r gorau i'r "Big Bang", y mae bydysawd newydd yn gallu ei eni yn llwyr.
Cariad - nid yw'n hoffi
Mae seicoleg dynion mewn rhyw yn wahanol iawn i fenywod, sydd yn ddyledus, yn gyntaf oll, i ddosbarthiad naturiol rolau yn y mater o gaffael. Nid yw'r holl gamau yn y "broses ddiddorol" hon o gynrychiolwyr y rhyw gryfach yn cael eu hadeiladu i ddau dasg sylfaenol yn unig: i gael hwyl a chael tystiolaeth benodol o'u dominiaeth, hynny yw, mae'n ystyried y orgasm benywaidd yn unig, fel cadarnhad o'i statws gwryw alffa a dim mwy.
Mae'r rhyw hyfryd yn gweld popeth yn digwydd ychydig o safbwynt gwahanol: mae'r is-gynghorwr benywaidd yn ystyried rhyw fel prawf amhrisiadwy o gariad ac addewid y bydd y partner a ddewisodd ganddi yn gofalu amdani hi a'i disgynyddion. Yn aml, mae seicoleg merched yn rhyw yn cael ei leihau yn anghywir i'r cysyniad: mae cysgu â mi yn golygu cariadus, sydd yn sylfaenol wahanol i weledigaeth gwrywaidd y sefyllfa hon. Mae elfen emosiynol ac weithiau rhesymegol o berthnasau i ferched yn llawer mwy pwysig na dim ond pleser, ac mae hyn yn esbonio'r ystadegau bod 65% o ferched hardd yn barod i aberthu orgasm neu i'w dynwared, er mwyn gwneud i'r un sy'n hoffi deimlo fel "duw" neu , yn achos cyfathrebu trwy gyfrifo, a all ddod â hi bonysau bywyd penodol iddo. Felly, nid yw rhyw yn seicoleg merch yn ffactor diamod, gan roi pleser yn y flaenoriaeth, er yn sicr mae'n ei chael hi'n bwysig, i'r fenyw ei hun a'i phartner.
Beth sy'n bwysig?
Mae seicoleg cariad a rhyw yn sefyll ar ddau gonglfeini: y greddf o atgynhyrchu a'r gallu i greu perthynas gytûn, gan alluogi'r gallu i gyfaddawdu. Ac os yw dau berson yn gwybod sut i glywed ei gilydd, yna mewn egwyddor ni fydd hi'n anodd iddynt ddod i "gonsensws" o ran yr union beth y mae un ohonynt yn ei ddisgwyl gan y llall.
Yn aml, y rhyw cyntaf, y mae ei seicoleg yn bwysig iawn (ar ôl popeth bydd yn cael ei ffurfio arno, mae syniadau pellach am y partner delfrydol a sut i gael perthynas agos yn gyffredinol) yn rhoi pwyslais ar flaenoriaethau a dewisiadau rhywiol rhywun. Am y tro cyntaf, mae pawb yn cofio popeth, waeth pa deimladau, negyddol neu bositif, a adawodd y tu ôl. Ac yn ymwybodol neu beidio,
Yn y byd modern, gwelir rhyw yn bennaf fel ffynhonnell o bleser (ac ni waeth pa ffurf y mae'n digwydd), a dim ond wedyn, fel ffordd o feichiogi plentyn. Pa mor gywir yw'r canfyddiad hwn o fodel cymdeithas yn y dyfodol, lle bydd angen byw y rheiny nad ydynt wedi cael eu dysgu i gariad, ond dim ond ymgysylltu â'r cariad hwn, gan wrthod agweddau o'r fath fel rhamant, synhwyrol, ac yn bwysicaf oll, sefydlogrwydd cysylltiadau teuluol. Mae hanes yn dangos bod modd i bob pwrpas sicrhau bod pleser ar gael yn eang ac fel arfer yn peidio â chael cyfyngiadau, hyd yn oed y mwyafrif o ymerodraethau yn cwympo ac mae natur yn ceisio arwain dynoliaeth i lwybr datblygu newydd. Ond pwy sy'n dysgu o'i gamgymeriadau? Mae rhywbeth i dynnu sylw ato, onid ydyw?